Communicatie

Door: Rob Melchers

01-06-2005 - "Hoe is het eigenlijk met je zuster?" vraag ik, als ik merk dat ze niet goed weet wat ze nu weer eens moet vertellen. "Goed," zegt ze, "tenminste, dat zal toch wel? Ik heb haar al in geen maanden gezien of gesproken."

Even later klinkt er gepiep. "Ik heb haar nummer ergens opgeslagen," hoor ik haar mompelen. "Wacht even..., piep, pieppiep, piep...nee, terug..., piep, pieppiep, piep." Na anderhalve minuut en nog tientallen piepjes zegt ze: "Hebbes! Makkelijk hè?"

Ik knik, en denk terug aan de tijd, dat ik mijn adresboekje trok, en dat opensloeg op de letter van de naam die ik zocht, een handeling van zo'n 5 seconden. Grappig, dat nu het opzoeken van een telefoonnummer 20 keer langer duurt, dat als 'makkelijk' wordt ervaren.

Het piepen begint weer. "Even een SMS'je sturen." Pieppiep, piep, piep. Na een minuut wordt het weer stil. "Is gebeurd," zegt ze. "Mooi zo," antwoord ik.

Even later wordt de stilte verstoord door een morse signaal. Ditditdit da da ditditdit, ditditdit da da ditditdit. Bijna automatisch decodeer ik het signaal: S M S, S M S. Dan wordt het weer stil. "Er staat 'Goed'," zegt ze, en herhaalt het nog eens, aarzelend: "Goed."

"Fijn," zeg ik, "fijn dat het goed met haar gaat." Maar ze is alweer aan het piepen...

Op het verjaardagsfeestje komt er iemand naast me op de bank zitten. "Hallo!" brult hij. "Ik ben niet doof," denk ik, "alleen maar blind" en antwoord op een normale toon "Ook hallo." "Ik kan je slecht verstaan!" schreeuwt de stem naast me. "Nou," zeg ik, "met jou heb ik anders geen moeite." "Dat is beter," zegt de stem nu iets zachter, "je zult het wel gehoord hebben?" Net als ik wil antwoorden, dat ik het niet gehoord heb gaat hij verder: "Het is uit. Met die snol was geen land te bezeilen, ik heb haar gezegd dat ze kon ophoepelen!"

Aan mijn andere kant begint een buikorgeltje het Wilhelmus te spelen. "Hallo?" zegt een vrouwenstem. Zachtjes hoor ik gelispel uit een klein luidsprekertje. En eindelijk begint het tot me door te dringen. Aan de overkant van de kamer wordt een S O S signaal verzonden: ditditdit da da da ditditdit, ditditdit da da da ditditdit. "Het zal wel een mobieltje zijn," denk ik...

Op weg naar huis, in de trein, zit het meisje tegenover me erotische details door te nemen met ene Gert-Jan. Hun ontmoeting was naar tevredenheid, begrijp ik uit het gesprek. Daarnaast heeft iemand ruzie over gras dat niet zou deugen. Een tuinman misschien? Naast me wordt uitgemaakt wie er vanavond moet koken, het wordt magnetron spaghetti...

Thuisgekomen zet ik het journaal aan. De nieuwslezer vertelt, dat veel Nederlanders zich zorgen maken over een eventuele schending van hun privacy. Staat er iets over een gedragscode voor mobiel telefoneren in het bijzijn van blinden in de Europese grondwet?

Uit: BlinfoMail juni 2005
Website: BlinfoTec