Door: Rob Melchers
09-01-2005 - De redactie van BlinfoMail wenst je een gelukkig nieuwjaar. En tegelijkertijd een goede gezondheid, sterkte, inzicht en doorzettingsvermogen. Want meer nog dan in voorafgaande jaren zal je die eigenschappen nodig hebben om dat geluk te realiseren.
De tijden 'dat er voor je gezorgd werd' zijn voorgoed voorbij, we zullen het steeds meer zelf moeten doen. En eigenlijk is daar niets mis mee. Want het failliet gaan van clubje A, het opslokken van clubje B door clubje C en het niet goed functioneren van clubje D geeft aan, dat we het niet van clubjes moeten hebben.
De eerste vijf jaar van deze nieuwe eeuw hebben, naast een hoop wereldellende, ook een geweldige vooruitgang laten zien op het gebied van technische ontwikkelingen die stuk voor stuk in het voordeel werken van mensen met een leeshandicap. Vooral op het gebied van mobiliteit en informatievoorziening zijn er grote stappen in de goede richting gedaan. Het is nu aan onszelf om daar het beste van te maken.
Als we ervan uitgaan dat Nederland zo'n vijf jaar achterloopt op de globale ontwikkelingen, een Nederlandse leesgehandicapte daar nog zo'n vijf jaar bij mag optellen, en vaststellen, dat de digitale revolutie overal elders in 1995 echt op gang kwam, dan kan je stellen, dat onze tijd met het inluiden van 2005 is aangebroken.
In Engeland en Amerika zorgt wetgeving ervoor, dat omgeving en informatie steeds toegankelijker worden voor visueel gehandicapten. De kwaliteit van toegankelijkheids software neemt ieder jaar toe. Er begint aandacht te komen voor de problemen die studerenden ondervinden bij het overwinnen van de leeshandicap en zelfs instanties als NASA, die zich eigenlijk met ruimtevaart moet bezighouden, nemen de moeite om onze doelgroep de helpende hand te bieden. Grote hoeveelheden kennis komen beschikbaar op het WereldWijdeWeb (het MIT zette onlangs bijna al haar cursusmateriaal on-line) en algemene informatie ligt voor het opscheppen. Met andere woorden: de traditionele drempels waar een visueel gehandicapte tot voor kort mee te maken had, verdwijnen langzaam maar zeker.
De verschrikkelijke gebeurtenissen die zich in Azië hebben afgespeeld, resulteren in miljoenensteun van het Nederlandse volk. Mijn half Aziatische hart bloedt. Ook ik heb vrienden, die ik tijdens mijn vijftienjarig verblijf daar heb gemaakt, verloren. Vrienden, waarmee ik de schoonheid van de koraalriffen mocht aanschouwen toen ik nog kon zien. Maar treuren helpt niet, we moeten verder. Ik hoop, dat de behulpzaamheid die nu opgebracht wordt zich ook zal manifesteren als degenen, die nu al van de geneugten van het digitale tijdperk genieten, iemand tegenkomen die nog niet zo ver is, niet durft of verkeerd is geïnformeerd. Dat diezelfde behulpzaamheid ertoe zal leiden, dat steeds meer mensen met een leeshandicap zullen ontdekken, dat er, net om de hoek, een wereld bestaat die de beperkingen van een leeshandicap tot een minimum terug kunnen brengen.
Als ik zeg, dat we het zelf moeten doen, dan bedoel ik daarmee, dat we de zorgmaatschappij de rug moeten toekeren. Dat we zelf op weg moeten gaan, gebruikmakend van wat ons inmiddels ter beschikking staat en anderen moeten helpen hetzelfde pad in te slaan. Dat als er iets niet naar de zin is, we niet moeten gaan zitten klagen, maar er zelf de schouders onder moeten zetten. Je staat verbaast als je merkt hoeveel er mogelijk is als je je mond maar opendoet.
Bij BlinfoTec en Challenge-Media zullen we ons uiterste best doen, daaraan mee te helpen.
Uit: BlinfoMail januari 2005
Website: BlinfoTec