Eigenlijk heeft een journalist niet zoveel nodig om z'n stukkie te kunnen schrijven. Een pen en een opschrijfboekje en de ogen van een valk. Deze drie samen met een flinke dosis lef, een onafhankelijke geest en een beetje inzicht in de menselijke psyche , kleuren zijn beeltenis waarschijnlijk heel aardig in.
Wat de laatste drie componenten van het plaatje betreft, ik hoop ze te bezitten. De eerste drie heb ik zeker niet. Daarom zocht ik dan ook naar een aantal goed gekwalificeerde medewerkers voor deze virtuele redactie.
Mijn kleinste noteerhulpje is eerder te vergelijken met een rekenmachine dan met een pen. Het is een sprekende agenda, met memofunctie, telefoonlijst, een rekenmachine en een klok met alarmfunctie. Tenslotte is ze gewapend met de stem van een vriendelijke maar vastberaden juffrouw. Kortom, een dame met pit, die mij aanstonds helpt, mits ik haar de juiste vraag duidelijk en telkens op de zelfde manier stel. Want ze werkt met spraakherkenning. Ongeveer zoals voicedialing op sommige mobieltjes. Verstaat ze me niet goed, dan kan het dus wel even duren voor ik een telefoonnummer of afspraak van haar te horen krijg.
In mijn telefoon huist een andere dame. Zij is een telefoniste van Vlaamse origine. Zodra er wordt opgebeld, vertelt ze op luide toon het nummer van de beller. Tenzij die de nummerweergavefunctie van zijn telefoon heeft uitgeschakeld. Dan houdt ze het bij een vastberaden, "nummer onbekend". Ook kan ze, door een druk op de knop, het uitgesproken nummer voor me terugbellen. Wil ik echter een beller van zijn naam voorzien, dan moet ik die naam maar zelf inspreken. Want daar besteedt deze telefoniste haar kostbare tijd niet aan. Verder heeft ze me verteld nog slechts een van de weinige werkende dames in deze beroepsgroep te vertegenwoordigen. Inmiddels is zij namelijk vervangen door een Engels sprekende heer, die zich ook uitstekend van zijn taken kwijt.
Rik en Roger zijn mijn voorleeshulpjes. Zij vertellen mij wat er op het beeldscherm van de computer te zien is. Rik is Nederlands, Roger een Brit met BBC allure. Omdat ze beiden nog wel eens moeite hebben met de juiste uitspraak van sommige woorden, kan die waar nodig worden bijgestuurd.
dan is er ook nog Sir Everest, mijn pratende brailleprinter. Zodra hij wordt ingeschakeld, voorziet hij mij van Engelse feedback bij alles wat hij doet. Ook is zijn bedieningspaneel voorzien van braille-aanduidingen, zodat ik hem volledig zelfstandig kan bedienen. Hij is wel de grootste en meest luidruchtige van de staf. Daarom woont Hij dan ook in zijn eigen geluidswerende kast. Als ik, om wat voor reden dan ook, weer eens van echt papier wil lezen, bezorgt hij mij keurig het juiste document in braille.
Omdat ik ook onderweg goed bereikbaar wil zijn, ben ik in het bezit van een sprekend mobieltje. Er huizen in mijn mobiele telefoon een Amerikaan, die snel op iedere toetsaanslag reageert, en een Nederlandse juffrouw die er nogal de tijd voor pleegt te nemen alvorens ze tot actie over gaat. Daarom leest mijn Amerikaanse reisgenoot meestal SMS berichten, afspraken, het telefoonboek, de naam of het nummer van wie mij belt en al het andere dat hem onder oge komt, voor.
Over hen en mijn andere hulpjes lees je elders meer. Want natuurlijk hebben de medewerkers hun eigen plekje, waar je alles over hen kunt vinden dat normaal gesproken onder de wet op de privacy zou vallen. Kijk maar eens op de linkspagina bij de PlusLinks, of lees onderstaand artikel over sprekende mobieltjes.
HandyGids, Hier vind je de namen en adressen van de leveranciers van de hierboven beschreven medewerkers.
Mainstream mobiel toegankelijk, Artikel over twee verschillende screenreaders voor je mobiele telefoon