Belangenbehartiging, het wiel opnieuw…

Vorige maand viel zoals gebruikelijk weer een nummer van Nieuw Computer Tijdschrift op de mat. Het was een aangename verrassing om te horen, dat NCT het Blinfotec artikel over Citrix letterlijk had overgenomen. Het lijkt dus toch nog mogelijk te zijn, om vooruit te kijken in een land, waar men bij voorkeur de put dempt, als het kalf verdronken is. Maar voor het zover was, mocht ik eerst luisteren naar een bijdrage van redacteur Patrick Schuttel, die de ‘nieuwe’ plannen van de Federatie Slechtzienden- en Blindenbelang ontvouwde.

In navolging van het project ‘Nederland Massaal Digitaal’, waarmee de overheid probeert de opgelopen achterstand op IT gebied in te lopen, komt de federatie met het project ‘Visueel Gehandicapten Massaal Digitaal’.

Het federatie project gaat bestaan uit (alweer) cursussen over computergebruik en de oprichting van een ‘kenniscentrum’. Als het lukt het project gefinancierd te krijgen, zou dit project in de zomer van 2003 van start moeten gaan. Onder de huidige omstandigheden moet je blij zijn met elk initiatief op het gebied van technologie, en hoe die van invloed is op het leven van mensen met een leeshandicap. Toch sta ik niet te springen van opwinding.

Van de website van de FNB haalde ik onlangs een projectomschrijving af met de naam ‘elinet’. De inhoud van dit document komt in grote lijnen overeen met het gestelde in het federatieproject. Net als alle documenten die over IT in de blindenwereld gaan, wordt ook hier het belang van de digitale revolutie voor onze doelgroep onderstreept. Veel van wat er verder in dit document staat heeft mijn instemming. Het enige wat mij zorgen baart is, dat in de publicatiedatum het getal 2000 staat. In het jaar 2000 was men, helaas nog altijd jaren te laat, dus al wakker geworden. Wat moet ik er nu van denken, als hetzelfde project drie jaar later gewoon opnieuw van start gaat? Wat is er in die drie jaar dan eigenlijk gebeurd?

Ik ben pas twee jaar blind, dat wil zeggen, op 27 April 2001 verloor ik opeens mijn gezichtsvermogen. Ik was er dus niet bij in 2000. Maar wat ik wel wist in 2000, was dat de ICT wereld zich eens per drie maanden ververst. Dat is heel snel. Als je na drie jaar nog steeds met hetzelfde project aan de gang bent, is er dus iets goed mis.

Het enige resultaat, dat de laatste drie jaren schijnbaar hebben voortgebracht is het zogenaamde internet portaal ‘Anders Lezen, een product, dat zijn eigen doodvonnis reeds had ondertekend voor het goed en wel uit de wieg was gekropen. Uit verschillende richtingen wordt toegegeven, dat ‘Anders Lezen’ niet zo’n gelukkige ontwikkeling heeft doorgemaakt. Het heeft geen zin daarbij stil te blijven staan, maar wordt het geen tijd, om wat scheef is nu eens recht te zetten? Het moge duidelijk zijn, dat het ontbreken van kennis in de eigen kring, maar ook daarbuiten voor een steeds grotere achterstand zorgt. Zolang deze situatie getolereerd wordt, voorzie ik weinig goeds voor de toekomst. Men kan zich afvragen, of het nieuw leven inblazen van drie jaar oude projecten de juiste manier is, om beschikbare gelden te besteden.

De zoveelste cursus Microsoft Word en de oprichting van een onderbemand kenniscentrum zullen geen bijdrage leveren aan ‘Visueel Gehandicapten Massaal Digitaal’. Een gerichte campagne, die het de doelgroep duidelijk maakt, dat met behulp van de juiste technologie zelfstandigheid binnen bereik ligt legt de verantwoordelijkheid waar deze behoort, namelijk bij de doelgroep zelf. In ieder stuk dat ik lees wordt begonnen met de stelling, dat computers en internet ontoegankelijk zijn voor mensen met een leeshandicap. Dit is onjuist! Mocht dit nog het geval zijn in 1998, inmiddels is de aanpassingssoftware op een niveau aangeland, dat bijna volledige ontsluiting garandeerd van computers en internet. Door vol te houden, dat dit niet zo is, zijn de belangenorganisaties bezig de werkgelegenheid binnen deze organisaties veilig te stellen, in plaats van zich in te spannen voor het welzijn en de werkgelegenheid van de doelgroep.

Dat er een achterstand is ontstaan door het uitblijven van de juiste technologie leidt geen twijfel. Het huidige beleid lijkt echter op dweilen met de kraan open. In de subsidienota van de federatie wordt van versnippering gesproken, maar tegelijkertijd wordt aan deze versnippering meegewerkt door het wiel maar weer eens opnieuw uit te gaan vinden. De cursussen van Henk Nobel en Paul Erkens vormen voldoende basis en behoeven slechts een begeleidend aspect voor bepaalde groepen binnen onze doelgroep. Publicatie van deze cursussen, zoals begonnen op Blinfotec, voldoet verder. Het internet is bij uitstek een do-it-yourself aangelegenheid. Ook zienden hebben zich met het medium vertrouwd moeten maken door op verschillende forums vragen te stellen. Waar behoefte aan bestaat is een fatsoenlijke lectuurvoorziening, liefst zonder de drempels zoals die nu via ‘Anders Lezen’ worden opgeworpen. Interactieve cursussen in DAISY formaat op CD behoren tot de technische mogelijkheden, alsmede cursusbegeleiding via de nieuwe iVocalize server techniek. Ook zou het een hele opluchting zijn, als juist de belangenorganisaties zich eens via echt toegankelijke websites tot hun achterban zouden wenden. Dit is uiteraard alleen zinvol, als die websites informatie bevatten waar behoefte aan is. Het gaat tegenwoordig namelijk om informatievoorziening, iets waarmee nog van alles mis is. zo heb ik me vijf dagen geleden opgegeven als abonnee van ‘Kortschrift’, het orgaan van de federatie SB belang, maar heb nog steeds geen bevestiging ontvangen.

Bron:
BlinfoMail april 2003

 

Reacties

Geen reacties tot nu toe.
 

Over Challenge-Media

Challenge-Media: Een kritische kijk op nieuws voor mensen met een functiebeperking.

Onbeperkt informatief: Omdat een handicap onze blik op nieuws niet vertroebelt.